Een leven in Bolton, met Isabelle Bonnet

Je werkt al heel lang bij ons, toch?

Ja! Ik ben in 1988 bij Bolton Home Care in Frankrijk begonnen, toen ik nog maar 23 was en een heel jonge sectormanager in Lotharingen (Oost-Frankrijk). Maar zelfs na al die jaren heb ik nog steeds dezelfde zin om te werken!

Ik vind mijn werk niet eentonig: elke klant is anders en met sommigen van hen heb ik een echte band opgebouwd. Er is overal om me heen wederzijds respect en ik ben er trots op dat ik Bolton vertegenwoordig in mijn dagelijks leven.

Wat zijn de belangrijkste veranderingen die je met eigen ogen hebt gezien?

Wel, als ik me niet vergis was ik de eerste vrouw die in dit vakgebied werkte, terwijl vrouwen tegenwoordig ongeveer 47% van het personeelsbestand uitmaken, geloof ik. De genderdiversiteit is zeker verbeterd. Ik heb ook een grote evolutie van het bedrijf gezien: van de uitbreiding van ons productassortiment tot de groei en ontwikkeling van mensen en hun functies. Ik was erg blij om te zien dat verschillende sectormanagers werden gepromoveerd naar het hoofdkantoor en dat een van hen zelfs doorgroeide tot General Manager!

Wat is jouw rol in Bolton?

Ik ben een sectormanager die binnen een geografisch gebied hypermarkten en supermarkten bezoekt. In de loop der jaren was ik verantwoordelijk voor verschillende magazijnen:
Maximo, de Intermarché-basis in Pagny-sur-Meuse, Scapest-zelfstandig of samen met de regiodirecteur

Wat houdt het in om sectormanager te zijn?

In principe bezoek ik winkels om te verwijzen naar Bolton HPC-producten en deze in te stellen en fungeer ik als vertegenwoordiger van de schakel tussen het veld en het hoofdkantoor. Op bepaalde momenten vervang ik mijn manager en assisteer ik mijn regionale directeuren bij regionale magazijnen.

Praktisch gezien rijd ik veel binnen mijn geografisch gebied en organiseer ik mezelf op basis van de doelen die ik moet bereiken. En als mijn werk eenzaam lijkt, misschien wel, maar veel minder dan 30 jaar geleden, toen er nog geen mobiele telefoons bestonden en ik vanuit een telefooncel moest bellen!

Welke Bolton-waarden staan je nader aan het hart?

Ik voel me erg verbonden met het gevoel van trots op mijn werk. Bolton en ik hechten allebei veel waarde aan hard werken, respect en het onderhouden van goede relaties. In deze 37 jaar is het me gelukt om te werken, voor mijn drie zonen, mijn man en mijn huis te zorgen. Het vinden van de juiste balans tussen werk en privé is een van mijn grootste successen geweest.

Wat is één herinnering die u na zo'n lange carrière na aan het hart ligt?

Ik had het voorrecht om in 1992 een paar woorden te wisselen met de heer Nissim Joseph tijdens zijn bezoek aan Parijs, toen hij Bolton Solitaire overnam.

Wat is hetgene waar je het meest trots op bent?

Zeker mijn team! Zelfs toen ik oud genoeg werd om hun moeder of bijna hun oma te zijn. Ik weet wat je tegen me gaat zeggen: "Leeftijd zit tussen je oren."
Maar dat weerhoudt je er niet van om dat te denken.

We zijn het misschien niet altijd met elkaar eens, maar er is geen competitie, alleen respect en vriendelijkheid, en dat is onbetaalbaar. Iedereen doet echt zijn best, zodat we de dingen altijd kunnen uitpraten en er weer tegenaan kunnen! Dus team, als je dit leest: bedankt dat je het met me uithoudt, dat je me blijft steunen en vooral dat je blijft zoals je bent!